FOTOHOBBY/ SZTUKA FOTOGRAFII

    Podchodźmy do fotografowania budynków - czy będzie to nasz dom czy sławny zabytek - w taki sam sposób, jak do pejzażu: co nas w nim zainteresowało? Dlaczego chcemy go sfotografować? Każdy budynek ma własny charakter. W odniesieniu do niektórych będzie to przytulność, ciepło, domowość. Inne wyróżniają się kanciastą solidnością albo fasadą z połyskującego szkła. Pomyślmy, jakie cechy chcemy podkreślić, a następnie szukajmy takich punktów widzenia i światła, które w tym dopomogą.
    Wykorzystajmy wszystkie elementy, jakie oferuje sytuacja. Piesi nadają skalę budynkom w mieście, a także dodają miejscu życia i kolorytu. Jeśli do wiktoriańskiego domostwa prowadzi kręty podjazd, wykorzystajmy go jako element pierwszoplanowy, który poprowadzi oko w kierunku domu. Nie bójmy się eksperymentów z różnymi rodzajami perspektywy. Długie obiektywy mogą się przydać do wyizolowania z otoczenia budynku lub jego części albo do uzyskania efektu spiętrzenia ciągu barwnych witryn sklepowych.
    Szukajmy detali: bliskie plany kunsztownie wykutej kraty i odbicia w szklanej ścianie bardzo wiele mówią o budynku.
    W miastach trudno o niczym nieprzesłonięty widok całego budynku, chyba że podejdzie się bardzo blisko, toteż często będziemy pracować obiektywem szerokokątnym. Kierując obiektyw w górę, by objąć całość budynku, otrzymamy przerysowaną perspektywę, w której wszystkie linie zbiegają się w górze kadru (lub ponad nim) - budynek będzie się pozornie walił do tyłu. Można wykorzystać ten efekt w celu podkreślenia strzelistości drapaczy chmur. Jeśli stwierdzimy jednak, że przerysowania są nie do przyjęcia, lub gdy jest nam potrzebny wierny obraz budynku, postarajmy sie znaleźć z aparatem na odpowiednio dużej wysokości naprzeciwko fotografowanego budynku, pozwalającej objąć go w całości bez zadzierania aparatu w górę. Czasami trzeba wówczas uzyskać zgodę na wejście do czyjegoś biura lub mieszkania, ale często są okna na klatkach schodowych i zawsze jest dach.
     Będziemy potrzebować statywu do dłuższych obiektywów wąskokątnych i do zdjęć na czas o świcie i o zmierzchu. Spróbujmy zrobić zdjęcie ruchliwej ulicy w godzinach szczytu przy długim czasie naświetlania rzędu 1/15. Uzyskamy efekt lekkiego poruszenia zarówno zarówno pieszych jak i samochodów sunących dnem kanionu utworzonego przez budynki. Może to wyjść jeszcze efektowniej o zmierzchu przy zastosowaniu jeszcze dłuższego czasu naświetlania; światła samochodów wyjdą jak białe i czerwone strugi.

Panoramy

Panoramy miast i miasteczek są jednym z najlepszych sposobów przekazania ich charakteru. Wybierzmy się najpierw na rekonesans: odszukajmy miejsce, z którego nic nie przesłania widoku - często znajdziemy je na pocztówkach lub w folderach turystycznych. Następnie ustalmy, o jakiej porze dnia będzie najlepsze światło. Szukajmy takich punktów widzenia, z których zobaczymy wschodzące lub zachodzące słońce w luce między budynkami. Obejrzyjmy panoramę przez różne obiektywy i wybierzmy taki, który obejmuje dokładnie ten wycinek panoramy, który chcemy sfotografować.
Niektóre z najlepszych panoram miast to zdjęcia wykonane tuż przed świtem lub tuż po zachodzie słońca, gdy budynki z oświetlonymi oknami rysują się sylwetą na tle barwnego nieba. Do ich wykonania potrzebny będzie statyw do zdjęć na czas, dobrze jest też wyzwalać migawkę wężykiem lub samowyzwalaczem, aby zapobiec wstrząsom. Pomiar światła bywa nieraz dość trudny, zwłaszcza przy ciemniejącym niebie. Trzeba wprowadzić korektę do wskazań światłomierza aparatu, nieco zaniżając parametry naświetlania i dla pewności wykonać duble bezpieczeństwa ekspozycyjnego. Wszystkie filmy tracą na faktycznej czułości przy długich czasach naświetlania, toteż gdy fotografujemy na czas rzędu kilku sekund lub dłuższy, sprawdźmy w tabeli przeliczeń, jaką poprawkę musimy wprowadzić dla danego filmu.

Do góry

Pomniki i sławne miejsca

Zwiedzając sławne miejsca - rzymskie Koloseum, Washington Monument w Waszyngtonie - naturalnie chcemy robić tam zdjęcia. Może nas nieco onieśmielać fakt, że były już tyle razy i tak dobrze sfotografowane. Przyjrzyjmy się pocztówkom i ilustracjom w przewodnikach. Zauważymy, że większość z nich to mniej więcej ten sam standardowy widoczek. Oczywiście nie ma w tym nic złego i prawdopodobnie my także będziemy chcieli taki zrobić. Następnie poszukajmy czegoś innego - jakiegoś niespotykanego kąta widzenia, czegoś niezwykłego na pierwszym planie, widoku z zupełnie innego miejsca. Starajmy się uchwycić nieoczekiwanie nadarzające się elementy wzbogacające temat: brygadę dozorców, zamiatających Koloseum, dziecko, wspinające się na pomnik.
Fotografując obiekt monumentalny pomyślmy, co on sobą reprezentuje i w jaki sposób może to znaleźć odbicie na zdjęciu. Mauzoleum Lincolna jest np. ciężką, sześcienną bryłą. Mauzoleum Jeffersona ma delikatniejszą formę: jest okrągłe i zwieńczone kopułą. Warto może fotografować mauzoleum Lincolna z przodu, ukazując, jak wznosi się na szczycie szerokich schodów, aby podkreślić jego ciężką, graniastą formę. Mauzoleum Jeffersona można sfotografować z boku, w obramowaniu z różowych kwiatów wiśni na pierwszym planie. Fotografując posąg bohatera na polu bitwy w mglisty poranek podkreślimy uroczysty charakter obiektu.

Wiele pomników w nocy jest oświetlonych i oświetlenie to można wykorzystać do uzyskania wyrazistych zdjęć o zmierzchu. Podobnie jak w przypadku panoram miast, potrzebny będzie statyw do zdjęć na czas. Trzeba też uważać przy pomiarze światła. Zróbmy kilka klatek z różnymi wariantami ekspozycji, aby mieć pewność, że któraś będzie dobrze naświetlona.

Do góry